کودک بی استعداد: دوران کودکی احمد نادعلیان

شواهد نشان می دهد بی استعداد بودن احمد نادعلیان از دوران کودکی شروع شده است. در دوران پنج سال ابتدایی پایین ترین نمره من هنر بوده است. با گذشت زمان بقیه درس ها هم ضعیف می شوند.  بین هفت تا چهارده سالگی در یک خانواده بزرگ زندگی می کردم. پاییر زمستان و اوایل بهار در تهران بودیم. اواخر بهار و تابستان در ییلاق گل زرد زندگی می کردیم.

تابستانها ما (من مادر سه خواهرم و مادر بزرگم) با پدر بزرگ در ییلاق گل زرد زندگی میکردیم. پدر و عمو ها حتی تابستان در تهران می ماندند و کار می کردند. همه آخر هفته ها به ییلاق می آمدند.

من در سمت چپ تصویر هستم. پشت سر من علی اصغر ربانی ایستاده است. پسرعمه پدرم فقط برای عکس گرفتن با تفنگ نشانه می گیرد.
من در سمت چپ تصویر هستم. پشت سر من علی اصغر ربانی ایستاده است. پسرعمه پدرم فقط برای عکس گرفتن با تفنگ نشانه می گیرد. پدر بزرگ من در سمت راست و در جلوی او شوهر عمه پدرم نشسته است.

روش پشم تراشی گوسفندان در ییلاق. در وسط تصویر ایستاده ام
روش پشم تراشی گوسفندان در ییلاق. در وسط تصویر ایستاده ام

آخر هفته ییلاق شلوغ بود. گاهی در امور دامدار ی کمک می کردند و گاهی نیز بازی و سرگرمی سنتی و ابداعی رواج داشت. بزرگترها در ییلاق گاهی مسیر آب رودخانه را عوض می کردند و به روش بدوی و بدون قلاب ماهی قزل آلا خال قرمز صید می کردند. در نزدیکی ییلاق گل زرد غار گل زرد وجود دارد. این غار اول بار توسط افراد فامیل و با انگیزه ای که پسرخانه من آقای خانجان گلرخسار داشت شناسایی شد.  پسرعموی های گلرخسار، پدر و عمو های من اولین افرادی بودن که تا بخشی از مسیر غار را رفتند. پدر من یک سفالینه تاریخی و تکه های آبگینه در فضای ورودی غار دیده بود. برای شناسایی به پسرخانه من سپرده شد که به یکی از کوهنوردان معروف دادند. ایشان هیچوقت آن را برنگردادند. در یاداشت های بعدی در این خصوص بیشتر می نویسم.

با تعدادی از بچه های ییلاق گل زرد.
با تعدادی از بچه های ییلاق گل زرد.

اما در طول هفته بچه ها و سالمندان بیشتر بودند  گاهی با بچه های ییلاق برای آوردن هیزم به کوهستان می رفتیم. گاهی هم در حاشیه رودخانه با بچه های ییلاق بازی می کردیم.  برپاکردن چادر ، گوت گوتو، پختن غذای کودکانه تام تامو ، بازی با شن های رودخانه توس توسو و گاهی پرتاپ کردن سنگ و ایجاد انواع شکل در آب از سرگرمی های ما بود.

پدر بزرگ من شخص شناخته شده ای بود. استاد نی بود و در دامداری بسیار با تجربه.
پدر بزرگ من شخص شناخته شده ای بود. استاد نی بود و در دامداری بسیار با تجربه.

مادر بزرگ من در حال حمل کردن شیر به داخل سیاه چادر سنگسری (گوت)
مادر بزرگ من در حال حمل کردن شیر به داخل سیاه چادر سنگسری (گوت)

عمو فریدون و سگ ما که پلنگ نام داشت. بهترین عکس های فامیل و ییلاق را عمو فریدن گرفته است.
عمو فریدون و سگ ما که پلنگ نام داشت. بهترین عکس های فامیل و ییلاق را عمو فریدن گرفته است.

ما علاوه بر گوسفند های رنگارنگ سگ و الاغ هم داشتیم. اسم سگ ما پلنگ بود. تربیت شده ولی بسیار قوی خیلی سگ عجیبی بود. امانت دار و در صورت نیاز بسیار خشن بود.

من و پسر عمو مهدی سوار بر الاغ سفید
من و پسر عمو مهدی سوار بر الاغ سفید. این الاغ اورژانس ییلاق گل زرد بود.

معمولا رسم بود پدر و عموها و یا فامیل هایی که از تهران آخر هفته به دیدن ما می آمدند از شهر میوه می آوردند.  زمان رفتن هم لبنیات می بردند. در آن زمان وسیله نقلیه به ییلاق دسترسی نداشت. معمولا جعبه میوه را در منظریه به امانت می گذاشتند. یکی از کارهای من این بود که می بایستی با الاغ سفیدی که داشتیم بروم و میوه ها را بیاورم و در زمان رفتن آنها محصولات را هم ببرم.

یک بار که میهمانان را همراهی کردم هنگام برگشت هوا تاریک شد. در یک کیلومتری ییلاق نوری دیده می شد.  به درخواست مادرم و به دلیل نگرانی که شب شده عموی من با فانوس آمده بود.  کمی جلو تر در نزدیکی ییلاق مادرم هم با فانوس دیگری آمد.  دلیل نگرانی آنها این بود که یک هفته قبل آن در دشت چمن گرگ ها به دام و چهارپایان حمله کرده بودند.

زندگی آن زمان با حالا خیلی متفاوت بود. همسر یکی از چوپان ها که بره ها را در ارتفاعات نگهداری می کرد باردار بود. در سن خیلی کم من و پسر عمه پدرم برای اطلاع دادن به پدر کوه گل زرد را صعود کردیم ارتفاع آن نزدیک به چهار هزار متر است. پس از اطلاع دادن یک بره به ما هدیه داد.

زمانیکه  شش سال داشتم به خانه پدری واقع در خیابان فرح آباد (پیروزی کنونی) نقل مکان کردیم.  پدرم با مشارکت عمو هایم زمینی را خریداری کرده بود و خانه ای دو طبقه با زیر زمین ساخته شد. در سال های اول همه عموها در آن خانه ساکن بودند.  قبل از جابجایی به این خانه در کوچه بابایی زندگی می کردیم. اما خانه جدید در کوچه مسجد علوی (شهید صاحب الزمانی کنونی) واقع شده بود.

در همان سالی که جابجا شدیم برای اول دبستان در مدرسه بیست و پنج شهریور در خیابان پیروزی حوالی چهار راه کوکاکولا ثبت نام شدم. حالا نام این مدرسه تغییر کرده است و هفده شهریور نامیده شود.  یکی از عموهایم می گوید زمانیکه با دوچرخه من را به مدرسه برده است و می خواسته است من آنجا بمانم گریه کرده ام.

کارنامه سال اول دبستان من نشان می دهد نمره هنر من پائین ترین نمره بوده است.  نمره 12 گرفته ام. اما حساب و هندسه بهترین است.

به خاطر می آورم اینکه یک روز معلم نقاشی کشیدن گیلاس را آموزش داد و به همه یاد داد که دایره کامل بکشند و به آن شاخ و برگ اضافه کنند ولی من نتوانستم دایره را درست بکشم.   با معیارهای کنونی اگر کودکی خط خطی هم بکند ارزش تلقی می شود چون بیانگر احساسات و ویژگی درونی اوست.

البته من کسی را سرزنش نمیکنم . چون همه معلم های پنج سال دبستان من هم عقیده بوده اند که من در زمینه هنر بی استعداد هستم.

کارنامه های سال بعد تا پنجم ابتدائی هم چندان تعریفی ندارد. همیشه نمره هنر کم بوده است. حتی من ورزش و بازی کردن بلد نبوده ام .

در پرونده تحصیلی من پوشه ای وجود دارد که خصوصیات و رفتار من را توصیف می کند.  من یک فرد بی قید و بی تفاوت بوده ام.

 

از سال 1350 پدرم به دلیل بیماری که در سفرهایش در شرکت حفاری به آن مبتلا شده بود تغییر شغل داد و در ساختمان پلاسکو واقع در خیابان جمهوری مدیر امور مالی و حسابداری شده بود. مالک آن هژبر یزدانی سرمایه دار معروف سنگسری بود. از این زمان پدر بیشتر در کنار خانواده بود.

در چند سال اول خانه شلوغی بود. من، مادر و پدرم و سه خواهرم و همه عمو ها در یک خانه زندگی می کردیم.  ناگفته نماند مستاجر هم داشتیم.  تصور آن برای زوج های امروزی دشوار است.  به این جمعیت مرغ و خروس و بزغاله هم اضافه کنید که در حیاط نگهداری می شدند. من سرگرم میشدم و …

من در کنار عمو ها و دختر عمو ها. عمو های من نظامی نبودند
من در کنار عمو ها و خواهرانم.  عمو های من نظامی نبودند. یک مستاجر نظامی داشتیم تکاور بود. لباس های او را برای عکس گرفتن گرفته بودند. دختر مستاجر ما شراره در عکس دیده می شود.

گاهی زمستان ها با عمو ها به دیدن پدربزرگ می رفتیم. فصل زایمان گوسفند ها برای ما بسیار جذاب یود.
گاهی زمستان ها با عمو ها به دیدن پدربزرگ می رفتیم. فصل زایمان گوسفند ها برای ما بسیار جذاب یود.

پدربزرگ از چفت که محل نگهداری گوسفندان در زمستان بود بره می آورد.
پدربزرگ از چفت که محل نگهداری گوسفندان در زمستان بود بره می آورد.

مطلب قبلی : نوزاد کوچرو – زمان و مکان تولد احمد نادعلیان

باز نشر مطالب و عکس ها در سایت و یا وبلاگ دیگر ممنوع است.

ادامه دارد

یک نطر در “کودک بی استعداد: دوران کودکی احمد نادعلیان

  1. اشتراک ها: نوزاد کوچرو - زمان و مکان تولد احمد نادعلیان - Dr. Nadalian

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *